Verslag Tielen – Bert Van Bogaert

Tielen – 18 juni

Het was een zonnige dag met temperaturen tot 28°C, de wind was nergens te bespeuren en het enige wolkje was het beetje melk in de koffie… Ideaal weer om te gaan lopen was het echt niet, maar de zon nodigde ons wel uit om erop uit te trekken. Met andere woorden we zakten af naar Tielen om er omstreeks 12.00u met z’n allen (zo’n 132 atleten) met de trein richting Herentals te gaan om dan gewoon terug naar Tielen te lopen. Uiteraard niet in rechte lijn maar met enkele lussen zodat we uiteindelijk zo’n 280 hoogtemeters over 22km zouden trotseren.
Na de start zocht ik naar een comfortabel tempo waarbij de hartslag aanvaardbaar bleef. Bij het bergop lopen werden de pasjes kleiner om vlotjes boven te geraken. Ik voelde me licht op de voeten, vermoedelijk zorgde de 4kg vermagering voor minder ballast bergop en dartelde ik stilaan richting koppositie. Na 5 km kwam ik als eerste door de bevoorradingspost. Iets in mij begon te zeggen dat dit geen goed teken was… Uiteindelijk heb ik zo tot aan kilometer 11 aan de leiding gelopen met een kleine voorsprong van zo’n 75 à 100m.
Op 11 km was dan de 2de bevoorradingspost van 4 stuks. Bij dit schroeiende weer was stoppen bij iedere drankgelegenheid zeker nodig. Maar na het drinken in deze 2de post wouden de benen niet meer vertrekken, ze voelden zwaar aan en mij pasfrequentie was volledig weggezakt. Vermoedelijk begon de moed ook voor extra gewicht in de schoenen te zorgen, want we waren nog maar net halfweg.
Vervolgens hebben we er gewoon een duurtraining op een pittig parcours van gemaakt, wat het oorspronkelijke doel was. Sporadisch kwamen er eens atleten voorbij gelopen. En zo kon ik als 13de binnenlopen op 1u42m28s.
Conclusie: door een te snelle start betaalde ik de weinige loopkilometers op de teller cash in het 2de deel van de wedstrijd. Om het lopen nog even af te leren, ben ik dan maar naar het ouderlijk huis ± een 5-tal kilometer verderop gejogd.