Verslag IM Zürich – Tim Baelus

Zürich – 24 juli

Tim - ZürichMijn hoofddoel voor dit jaar was de Ironman van Zürich. Het hele jaar stond in het teken van deze wedstrijd en ik was dan ook gebrand om een goed resultaat neer te zetten.
Helaas besliste het noodlot (of misschien eerder mijn slechte trainingsopbouw) daar anders over. Na de triatlon in Brasschaat kreeg ik namelijk te maken met een blessure aan mijn knieën, waardoor fietsen en lopen onmogelijk werd. Sinds de triatlon in Brasschaat had ik dus niet meer gefietst en niet meer gelopen. Als je weet dat Brasschaat exact 1 maand voor Zürich was, kan je je wel voorstellen wat dit met de conditie deed.
Naarmate de tijd vorderde, smolten mijn spieren weg en voelde ik de conditie minder worden. De pijn in de knieën werd heel langzaam minder, maar was nooit helemaal weg. Ik durfde het echter niet aan om terug te gaan fietsen en lopen. Ik heb er op gegokt om een volledige maand niets te doen om zo te hopen dat ik de aankomst nog zou kunnen halen.
Op 24 juli, om 6u45 stond ik met een 2000-tal andere atleten in mijn wetsuit klaar aan de start. Het water was 24 graden… Wetsuits zijn verboden vanaf 24.5 graden, dus dat was een serieuze tegenvaller. Ik had me goed vooraan gepositioneerd en kon uiteindelijk vanop de derde rij vertrekken. Het ‘rolling start’ systeem, zorgde ervoor dat er geen al te groot gevecht was, waardoor ik al snel mijn eigen tempo kon kiezen. Ik ben heel rustig gestart en heb aan een redelijk tempo de 3.8km afgewerkt. Achteraf bekeken had ik misschien wat sneller kunnen zwemmen, maar dat weten we nu dus voor volgende keer. Na 55 minuten zwemmen was het tijd om aan het fietsen te beginnen.
De fiets op voor een tochtje van 180km, in 2 ronden, rond Zürich. De eerste 40km langs het meer, met wind in de rug, dat bolde lekker. Daarna de heuvels in om wat te klimmen. Echt een heel leuk fietsparcours. Na nog een stukje langs het meer een fantastisch klimmetje ‘heartbreak hill’, waar het vol supporters staat. Het lijkt wel alsof je een bergrit in de Tour de France aan het afwerken bent! Na de eerste ronde heb ik wat gas terug genomen. Ik voelde dat mijn benen vermoeid begonnen te worden en mijn knie begon op te spelen. De klimmetjes gingen al een heel pak minder vlot in de tweede ronde. Na 5u15 kon ik aan het lopen beginnen.
Het lopen bestond uit 4 ronden door Zürich. Het is een leuk loopparcours door het centrum, redelijk veel supporters langs de kant (of toch mensen die van het goede weer aan het genieten waren en af en toe ook eens naar die voorbijlopende zotten keken). De eerste ronde ging vlot, ik kon een redelijk tempo aanhouden en had nog hoop op een goede tijd. De tweede ronde begon mijn knie op te spelen en werd het al wat moeilijker om een goed tempo te vinden. De derde ronde was alles voorbij. Mijn knie deed ongelooflijk veel pijn. Het enige wat ik nog kon doen is wandelen. Na een paar stappen probeerde ik telkens terug te lopen, maar de stekende pijn in mijn knie zorgde ervoor dat lopen onmogelijk was. Dan maar een wandelingetje van 20km, met af en toe een poging tot lopen, om toch nog de finish te halen. Heel jammer. Ik voelde me goed en ben er zeker van dat ik een tijd onder de 10u kan halen, als ik niet geblesseerd ben. Uiteindelijk heb ik 4u30 over de marathon gedaan en ben ik gefinisht in 10u54. Een tijd waar ik niet tevreden mee kan zijn, maar met deze voorbereiding en kapotte knieën zat er niets beter in.
Ik heb een week niet kunnen stappen vanwege de pijn in mijn knieën. Nu begint de pijn stilaan af te nemen en kan ik al terug fietsen. Lopen is nog onmogelijk, dus er zal voorlopig niets anders opzitten dan rusten. Waarschijnlijk zullen er dit seizoen dus geen wedstrijden meer bijkomen. Heel jammer, maar beter wat rusten en dan terug opbouwen naar volgend seizoen, dan nu alles te forceren.Tim - Zürich