Verslag Geel – Bert Van Bogaert

Geel – 14 mei

Enige tijd geleden had ik me vol enthousiasme ingeschreven voor de 1/achtste triatlon van Geel. Toen had ik gedacht dat ik hier en daar nog wel wat tijd zou vinden om te trainen. Maar blijkbaar zitten er maar 24u in één dag en was het al “race-day” voor ik het goed en wel besefte. Met veel zin, maar weinig conditie, trok ik als een van de eerste atleten naar Geel om er als eerste atleet mijn nummer te mogen ontvangen. Er waren wel wat zenuwen, ik wist niet goed hoe goed (of eerder hoe slecht) ik mezelf moest inschatten. Voor de wedstrijd had ik mezelf 4 doelen opgelegd:
1) schade in het zwemmen beperkten tot max 60 seconden,
2) fietsen aan 36 à 37 gemiddeld,
3) lopen richttijd 20minuten en
4) plezier hebben.
Tijdens het losfietsen wisten mijn benen me te vertellen dat er te weinig was gefietst in de voorbereiding, vooral die 52 tanden konden mijn smalle beentjes niet goed verteren. Maarja, we gingen wel zien tijdens de wedstrijd… Vlak voor de start toch even de tenen in het water gestoken, het tintelde toch een beetje aan de tenen. Na het aantrekken van de wetsuit, de summiere briefing van de official, liet de starter ons nog even 4 minuten ‘opwarmen’ in het water van 16° graden.
Samen met Niels, Lars en Tim lag ik aan de linkerzijde van het kanaal. Mijn verwachtingen waren niet zo hoog: de eerste 100m meegaan en dan overleven. Na het startsignaal kon ik toch nog zo’n 200m aan de voeten van Tim aanklampen, Niels schoof aan mijn rechterzijde netjes mee. Maar onder de brug begonnen mijn armen signalen te geven van “pff, zo ver nog…” Het tempo ging naar beneden, na de brug hing ik nog 50m in de voeten van Niels om dan nadien van het strijdtoneel te verdwijnen. Als 17de kwam ik uit het water op exact 1 minuut van de eerste. Doel 1: check!
Na wat geknoei met de wetsuit kon ik vlot op de fiets springen én onmiddellijk de voeten in de schoenen schuiven na een kleine aanpassing van mijn schoenen bij de T1 opstelling. Het fietsen kunnen we zeer kort over zijn, dit duurde eeuwig. De benen gingen voor geen meter en met een gemiddelde van 35km/u op ‘ocharme’ maar 18.7km, wist ik dat doel 2 niet werd gehaald.
De eerste keer lopen na het fietsen brengt altijd spanning met zich mee: hoe wordt alles verteerd? kan er nog een versnelling af? Vertrek ik hier niet te snel? Na 500m lag mijn tempo op 3:38min/km, wat gas terugnemen leek me dus verstandige beslissing. Uiteindelijk kon ik mijn wedstrijd afronden met een loopproef van 20m32s. Te traag dus…
Ik werd 40ste van de 96 deelnemers in een tijd van 1h02m39s. Zo onvoorbereid starten was eens een leuke ervaring (doel 4: check!), maar ik ga me toch niet opnieuw laten vangen.
Even de voorbereiding sinds januari op een rijtje: Zwemmen 0x [0km], Fietsen 3x [178km], Lopen 16x [149km]. Er is dus nog wel wat werk aan de winkel.