Verslag Damme – Niels Horsten

niels-dammeDamme – 17 september

In augustus had ik besloten om mij nog in te schrijven voor de halve triatlon van Damme. Dit was een extra wedstrijd om proberen podium te halen. Het was na de laatste belangrijke wedstrijd en zou dus niet mijn originele planning in gevaar brengen. De wedstrijd was wel slechts zes dagen na de loodzware wedstrijd in La Roche en het was afwachten hoe ik gerecupereerd zou zijn. 
Doordat er toch wel enkele goede zwemmers waren, moest ik de kopgroep laten gaan na enkele honderden meters. Hierdoor kwam ik geïsoleerd te zitten en was ik aangewezen op mijn eigen tempo. Als 10de kwam ik uit het water.
Op de fiets voelde ik me meteen goed. Al gauw kwam Sam Billemon (de latere winnaar van de duatlon) me voorbij en die reed een stevig tempo. Op 10 m kon ik hem volgen zonder over mijn limiet te gaan. Dit was een ideaal scenario en we haalden al snel enkele voorliggers in. Op het einde van de eerste ronde van 30 km kwam Lucky Berlage (de latere winnaar) voorbij en het tempo ging de hoogte in. Sam kon volgen, maar ik moest passen om niet over mijn limiet te gaan. Hierdoor kwam ik geïsoleerd te zitten. Tot mijn verbazing haalde ik nog steeds enkele voorliggers in en ik voelde me duidelijk sterk op de fiets. In de helft van de tweede ronde verloor ik mijn drinkbus. Dit was wel een kleine ramp, maar ik besloot door te rijden. Mijn vader stond gelukkig aan het einde van de tweede ronde en ik riep dat ik mijn drinkbus verloren had. Nooit had ik gedacht dat hij op tijd klaar zou kunnen staan met een nieuwe bus, maar tot mijn verbazing en opluchting stond hij aan het begin van de laatste ronde klaar met een nieuwe bus. Wat een geweldige reactie en hier ben ik hem enorm dankbaar voor. Zonder hem had het er niet goed uitgezien voor het vervolg van de wedstrijd. Ook mijn andere grote supporter, Jef Van den Eynden, deed er nog alles aan om een drinkbus klaar te maken. Ook hem ben ik uiterst dankbaar voor alles wat hij voor mij doet. Dus met drinken kon ik de laatste ronde afwerken en parkeerde ik mijn fiets als 5de in de wisselzone.
Ook het lopen ging goed. Ik lag al snel in 4de positie en ik zag de 3de lopen. Aanvankelijk kwam ik dichter, maar dan liep hij toch uit. Daardoor moest ik tevreden zijn met de 4de plaats. Misschien een ondankbare plaats, maar ik heb gestreden voor wat ik waard was en ben daarom ook zeer tevreden. Ik had bij het lopen wel opnieuw wat last van opkomende krampen. Dit was de laatste wedstrijden meer het geval en hier moet de oorzaak van gezocht worden.
Ten slotte wil ik iedereen bedanken die mij het afgelopen seizoen gesteund heeft. Hierbij denk ik in de eerste plaats aan mijn grootste supporters en begeleiders: mijn vader, Marc Horsten en Jef Van den Eynden, maar ook alle andere supporters wil ik bedanken. Daarnaast wil ik mijn coach, Nick Baelus (Koach), bedanken. Ten slotte heb ik dit jaar Ashtanga yoga ontdekt, en dit kan ik aan iedere triatleet aanraden. Door de vele rechtlijnige bewegingen van de lange trainingssessies verliest het lichaam soepelheid. Het is belangrijk dit te herstellen. Hierdoor zal je efficiëntie ook verhogen doordat het lichaam minder blokkades heeft. Dit is wel een kwestie van tijd. Door yoga ben ik in staat om een lang seizoen mee te gaan, zonder dat het lichaam volledig uitgeput is. Daarnaast geeft het me een innerlijke kracht en een enorme strijdlust. Dus wil ik mijn yogaleraar Jimmy Van Den Kieboom bedanken om me te begeleiden op dit pad naar innerlijke vrijheid.
Ik ben zeer tevreden over mijn seizoen waar ik heel wat maturiteit ontwikkeld heb op de langere afstand. Zo heb ik onder andere 5 halve triatlons afgewerkt op een deftige manier. Dit is een noodzakelijke stap voor mijn volgende uitdaging, de Ironman van Maastricht in 2017, mijn debuut op de volledige afstand. Ik heb wel schrik voor die afstand, omdat dit natuurlijk het dubbele is van wat ik nu doe, maar de komende twee jaar zie ik de mogelijkheid om me volledig op Ironmans toe te leggen. Tot nu toe heb ik al mijn wedstrijden op gevoel gedaan zonder hartslag- en snelheidsmeting. Dit zal volgend jaar veranderen waarbij ik ook een vermogensmeter zal aanschaffen. Correcte pacing is van uitermate belang om een Ironman deftig af te werken. Mijn loopniveau in een triatlon is ook minder dan in loopwedstrijden. Hier zal ook aan gewerkt worden.