Verslag Brasschaat – Niels Horsten

Brasschaat – 25 juni

Kort samengevat: beste wedstrijd ooit, ik had een echte superdag en de puzzel viel ineen. Dit resulteerde in een 3de plaats. Hier had ik vooraf zelfs nog niet van kunnen dromen. Het seizoen is nu al geslaagd. Vorige week had ik nog de Caveman meegedaan en deze week was ook niet echt een rustweek. Enkel vrijdag en zaterdag waren twee relatieve rustdagen. Brasschaat was dan ook een B-wedstrijd en de laatste wedstrijd voor de Ironman van Maastricht. Ik ging voor een top 10 plaats.
Het zwemmen voelde goed aan en kwam als 12de uit het water. Op de fiets voelde ik me meteen goed en ik kon al gauw oprukken naar voren. Deze keer ging het echt vlot om het beoogde vermogen te trappen. Op het einde van de eerste ronde kwamen hardrijders Lucky Berlage en Geert Janssens voorbij. Ik probeerde te volgen op reglementaire afstand en dit lukte. Op de kasseistrook op het einde van de eerste ronde verloor ik mijn drinkbus. Gelukkig was het niet zo’n warm weer en waren er onderweg nog twee bevoorradingsposten en had ik nog gelletjes. Als laatste van ons groepje parkeerde ik mijn fiets in de wisselzone. Enkel Alexis Krug zat ver vooruit. Ik nam nog een goede slok drinken en nam meteen een gelletje. Bij het lopen vertrok ik voorzichtig op plaats 6, maar op het einde van ronde 1 kon ik mijn twee voorliggers inhalen. Na ronde 2 hoorde ik van de speaker dat het verschil met plaats 3 beperkt was en inderdaad, op het einde van de derde ronde kon ik hem inhalen. In de laatste ronde probeerde ik mezelf constant op te peppen en durfde echt niet achterom kijken. Elke kilometer telde ik af en ik haalde het. Wat een fantastisch gevoel om als derde de meet te overschrijden!
Het was dus een wedstrijd waar ik een echte superdag had en waar alles meezat. Al die opofferingen die je dagelijks doet om te trainen, worden hier beloond. Ik ben al heel het seizoen goed bezig, maar voor een superprestatie moeten alle puzzelstukjes op hun plaats vallen. Maar ooit wordt het geduld wel beloond. Vanaf nu volledige focus op de Ironman van Maastricht.
Ten slotte zou ik mijn coach Nick Baelus Koach, mijn yogaleraar Jimmy Van Den Kieboom en mijn supporters willen bedanken, met in het bijzonder mijn vader Marc Horsten en Jozef Van Den Eynden.