Verslag Tielen – Bert Van Bogaert

Tielen – 17 juni

Vorig jaar had ik meegedaan aan de lange afstand Herentals-Tielen. Een loopwedstrijd met een uniek concept: de trein op en bij de volgende halte in Herentals vertrekken naar de finish in Tielen. Onderweg maal je zo’n 22km af met een 280 hoogtemeters. Afgelopen jaar was het verschroeiend warm. Dit keer had de zon zichzelf goed achter de wolken verstopt, waardoor het aangenaam lopen was. Het doel: een snellere tijd lopen dan afgelopen jaar.
Bij de start waren er verschillende atleten met onder meer Paul Embrechts, de uiteindelijke winnaar, die onmiddellijk het tempo hoog legden. In vergelijking met vorig jaar ben ik veel voorzichtiger gestart om pas in het 2de deel van de wedstrijd te versnellen. Doorheen diverse smalle padjes werd er rondom de toeristentoren een gloeiend landschap gecreëerd over mul zand, iets wat de wedstrijd zeker extra pit geeft. Als het bergop gaat, probeer ik altijd mijn pasfrequentie te behouden of zelfs op te drijven, waardoor ik eenvoudig enkele plaatsen kan goedmaken. 
Aan kilometer 10 kwam ik door aan een tempo van 4:06/km en had ik mezelf achter Joppe Wuyts gezet om mezelf niet in de verleiding te brengen om het tempo te vroeg omhoog te jagen. Vanaf kilometer 11 begon ik de paslengte wat te vergroten terwijl mijn cadans netjes boven de 170spm bleef. In vergelijking met vorig jaar is die cadans toch met zo’n 10 passen per minuut toegenomen. Al snel voelde ik dat er nog voldoende jus in de tank zat om de wedstrijd aan een hoger tempo af te ronden.
Aan kilometer 15 had ik de laatste 5 km (inclusief 1 ‘trage’ km) afgelegd aan 3:55/km. In de verte zag ik opnieuw 2 gekleurde loopshirtjes verschijnen, die ik gestaag maar zeker aan het inhalen was. Bij de laatste bevoorrading was het gat met de voorligger een kleine 150m en begon ik op kruissnelheid te komen aan 3:45/km. Niet veel later voelde ik ergens diep vanbinnen iets borrelen en wist ik dat het tempo iets moest zakken om in te schatten wat die bubbels betekende… Maar door het tempo te laten zakken, begon ook alles te zakken… Gevolg was een noodgedwongen een sanitaire pitstop. Hierdoor verloor ik opnieuw 2 plaatsjes, maar met wat ballast minder kon de snelheid ook omhoog 😉
Op zo’n 2 kilometer van het einde zette ik nog een tandje bij om opnieuw een plaatsje terug te winnen. Aan 3:30/km schoof ik meter per meter dichter op de voorligger en kwam ik nog in de beurt van nr 7 van de deelnemers. Uiteindelijk kwam ik net wat te kort om het laatste gat te dichten, maar onderweg toch even een CR’tje gepakt 😊. Dat ik ondertussen opnieuw kwijt ben aan Nick Renders, winnaar op de 14km. In een tijd van 1u28m12s (waarvan 1.5min aan traag tempo ±7min/km en 1.5min stilstand) was ik mooi 8ste. Er zat meer in, maar zeker niet ontevreden met dit tempo op het langere werk!