Verslag Seizoen 2019 – Tom Adam

Aangezien ik niet zo’n literair wonder ben, hierbij het overzicht van mijn wedstrijden in 2019…

Dit is mijn 2de jaar dat ik met triatlon bezig ben, dus na de 1/8ste vorig jaar, ligt mijn focus dit jaar op de ¼.

Meer
2 juni

Mijn eerste kwart was op 2 juni in Meer. De zenuwen waren al een paar weken/dagen voor de wedstrijd erg gespannen. Uiteindelijk heb ik mij erover gezet onder het motto: ‘het is mijn hobby, ik heb de kans om de 3 disciplines achter elkaar te doen, geniet ervan’. Dat heb ik dan ook gedaan. Het was “aangenaam” warm die dag, lopen onder een tropische zon met temperaturen boven de 30°… Het zwemmen als eerste, gelukkig startten de 40+’ers net iets later en was er plaats om te zwemmen (tenminste totdat je de traagste zwemmers van de masters ingehaald hebt). Op 16:06 uit het water met slechts enkele mannen voor mij. Goed begonnen. Ook het fietsen ging goed. Er stond veel wind, soms in het voordeel, meestal in het nadeel. Dat is toch hoe ik het ervaren heb. In het begin van de 2de ronde stopte er plots een motard naast mij. Blijkbaar was ik te veel links aan het rijden en de mannen waren zo sympathiek om mij daarvoor een blauwe sticker te geven. ‘Ge moogt 2 minuten in de penaltybox gaan zitten’ waren de begeleidende woorden. Zo gezegd zo gedaan, dus na een ritje van 1u03 ben ik 2 minuten gaan uitrusten in de penaltybox. Veel heeft het niet geholpen, want na ongeveer 100m lopen zag ik al sterretjes. Wat een hitte! Ik heb de 10km wel uitgelopen in een tijd van 54:44. Ik ben dus uiteindelijk nog over de streep geraakt op 2u15:25.

Normaal stond Beerse nog op het programma op 6/7, maar die is afgelast.

Kapelle-op-den-Bos
21 juli

Dan was het Kapelle-op-den-Bos: 21/7. Volop zomer! Ik was helemaal relaxt, ik had er wel zin in. De organisatie blijkbaar wat minder, want we hebben ongeveer 30min in onze wetsuit in de zon mogen bakken voordat we in het water mochten. Ik was bij de eersten in het water en was zwaar onder de indruk van de mensenstroom die volgde. Wat een bende! Het startschot werd gegeven. Binnen de kortste keren zat ik in mijn tempo en kon ik mij concentreren op mijn techniek. 25:31 later stapte ik uit het water, een beetje gedesoriënteerd. Het was redelijk ver lopen naar de wisselzone, ik was blij toen ik op mijn fiets zat. Deze keer hield ik de motards in het oog en hield ik mij braaf aan de regels. Na 1u06 vloog ik de wisselzone in. Al snel was ik een kilometer ver toen ik merkte dat ik mijn horloge op de fiets vergeten was. Dus geen idee van tempo of hartslag. Even later flitste Tim Baelus nog voorbij.  Ik, vermoed aan ongeveer 3x mijn snelheid…. Verschil moet er nu eenmaal zijn…. Na 45:46 kwam ik over de finish.  Totaal 2u20:56 gesport, het was weer heel plezant.

Rijkevorsel
3 augustus

Als intermezzo nog even een 1/8ste meegedaan in Rijkevorsel op 3/8. Vlakbij, dus met de fiets naar daar en nog even het parcours gaan verkennen met Nick en Hein. Dan mijn fiets gaan klaarzetten. Wat een nachtmerrie! Nergens was  nog plaats, alles lag ad random door elkaar. Uiteindelijk een fiets in de vaart gesmeten en een plekje gecreëerd. Het zwemmen ging voor geen meter. Ik had beslist om zonder wetsuit te zwemmen, misschien beter niet gedaan, maar de start had ik al zeker helemaal gemist. Uiteindelijk niet verzopen en aan wal geraakt, op zoek naar mijn fiets om zo snel mogelijk die rampenzone (aka wisselzone) te verlaten. Ik zat vrij snel in een groep die net iets te traag fietste voor mij. Dus toen er wat snellere mannen passeerden ben ik in hun wiel gevlogen. Spijtig genoeg durf ik niet stayeren, dus na een paar bochten hing ik achteraan en na nog eens een aantal bochten kreeg ik het gat niet meer dichtgereden en was ik eraan voor de moeite. Gelukkig was er niemand in de buurt en heb ik de rest van het parcours solo gereden. Zo relaxt;-) 2de wissel ging vlot en ik zat vrij snel op mijn tempo (traag dus) te lopen. Een dik uur nadat ik in het water gesprongen was, ben ik aangekomen met een duidelijke mental note voor mezelf: ik doe NOOIT nog mee aan een stayerwedstrijd.

Viersel
25 augustus

Viersel, 25/8, midden in een hittegolf. Start om 14u. Wie bedenkt zoiets? Aangekomen aan de wisselzone liep ik Bert tegen het lijf. Hij zag er een beetje afgepeigerd uit. ‘Het lopen gaat zwaar zijn’ zei hij. Dat beloofde niet veel goeds! Het water was perfect van temperatuur, dus geen wetsuit toegestaan. Ik zat direct goed in de wedstrijd en kon mij focussen op een gast met een gele badmuts die vlak voor mij zwom. Na het keerpunt was de gele badmuts plots verdwenen… Spijtig want nu moest ik zelf regelmatig kijken of ik wel de juiste richting uitging. Na 17:19 was het gedaan met zwemmen en kroop ik vlak voor de gele badmuts uit het water. De wissel verliep vlot. Het trainen met rekkers heeft duidelijk geholpen. Het fietsen ging echt goed deze keer. Ik had de indruk dat ik minder ingehaald werd dan op vorige wedstrijden. Die motards blijven mij echter in het vizier houden en ook deze keer gooiden ze een kaart in mijn richting. Blijkbaar is mijn 10m niet dezelfde 10m voor een motard die 1km achter mij reed. Soit, kleurenblind zijn ze ook al, want hij zwaaide met een witte kaart, en die bestaat niet voor zover ik weet.

Foto: Chris Hofkens

Maar bon, na 1u08 kreeg ik dus weer 2 minuten extra rust aan de wisselzone in de penaltybox. Gestart op 55:54 lopen in temperaturen boven de 30°C. Pijnlijk, maar mits goed doseren helemaal mogelijk. Ik heb zowaar de laatste 2km een beetje kunnen versnellen. Een beetje… Na 2u23 over de finish, daarna ben ik toch even gaan afkoelen in dat kanaal van 23°C.

Balen
1 september

1/9 Balen. Deze keer ben ik er helemaal klaar voor. Geen stress. Ideaal weer. Laat maar komen! Maar nee hoor. Hallo, Blauwalgen! Zwemmen tussen die beestjes… Daar word je ziekjes van. Dus wordt de triatlon omgevormd tot een duatlon: lopen, fietsen, lopen. Fantastisch idee voor topzwemmers als ik. Ik vraag mijn dertig euro inschrijfgeld terug en ga op de laatste vakantiedag met mijn vrouwtje naar de film in plaats van deel te nemen aan een verkrachte triathlon.