Verslag Retie – Sam Van Gerwen

Retie – 25 juni

Hierbij leest u mijn allereerste wedstrijdverslag. Ik heb deze keer toch de beurt genomen aangezien ik in deze wedstrijd enkel met clubgenoot Steven de Trille delegatie uitmaakte. De meesten kozen logischer wijze om te starten in de grotere wedstrijd van Brasschaat.
Op 25 juni trok ik naar Retie voor de lokale sprint triatlon. Aangezien dit voor mij een halve thuis wedstrijd is, wou ik hier toch ook absoluut aan de start komen. Ik was er op gebrand  om na een top-20 notering een week voordien op de Cavemantriatlon, minstens even goed te doen. De afstanden: 500 zwemmen in het kanaal Dessel-Schoten, 20 km stayeren op een aanloopstrook met daarna 2 lokale rondes en afsluiten met 5km lopen in 2 rondes. Allerminst een selectief parcours, alles plat en recht met een aantal bochten van 90°.
Ik had mij voorgenomen om iets ruimer dan gewoonlijk aanwezig te zijn. In Retie aangekomen bleek dit geen slechte beslissing. De parking was op ruime afstand van de inschrijvingen en T2, die dan weer op enkele kilometers van de T1 lag. In de T1 aangekomen zag ik dat de plaats bezaaid was met grote kiezels en takjes. Ik besloot om mijn voeten dit leed te besparen en mijn schoenen naast mijn fiets te zetten. Hierna kon iedereen nog eens 700 meter wandelen naar de startplaats.
Tegenover deze goede beslissingen stond een heel kwalijke slechte beslissing. Omdat we de afgelopen dagen tropische temperaturen van 35°C beleefden was ik er rotsvast van overtuigd dat een wetsuit verboden zou zijn. En had ik er daarom ook geen meegenomen. Bij het inschrijven kreeg ik echter de leuke boodschap: watertemperatuur 22,0°C, wetsuit toegelaten. Serieus?
Aan de start gekomen bleek ik tot een heel selectief groepje van niet wetsuit zwemmers te behoren. Het zwemmen zit mij allerminst in de genen, waardoor al gauw het besef kwam dat het voor mij krabben zou worden. Bij het te water gaan raakte ik dan ook nog eens de bodem met een pijnlijke blauwe plek op mijn hiel tot gevolg. Na een chaotische start en de traditionele meppen op het hoofd kon ik toch mijn lijn houden tijdens het zwemmen. Aan het keerpunt moest ik jammer genoeg constateren dat ik mij al in de achterste geleden bevond. Uiteindelijk kwam ik als 67ste van 86 deelnemers uit het water om vervolgens mijn fiets ook nog eens voorbij te lopen. Pijnlijk, pijnlijk,….
Aangezien ik niets te verliezen had, ben ik dan maar vol door beginnen fietsen. Iemand kroop hierbij in het wiel en samen haalden we toch al snel een pak concurrenten op. Net voor het ingaan van de eerste ronde kreeg ik voor mij plots zicht op iemand met het blauw van Trille. Door nog een keer stevig door te trekken kon ik mij bij in het groepje van Steven nestelen. In deze groep reed ongeveer 11 man, het kopwerk in de eerste lokale ronde werd echter grotendeels verricht door dezelfde 5 personen, mezelf incluis. Ik overtuigde Steven om de anderen ook een keer kopwerk te laten verrichten. Het tempo zakte hierdoor merkbaar maar het gaf ons wel het vertrouwen een snedige demarrage te kunnen opzetten. Na 17km fietsen ging Steven van achteren uit vol aan. Ik dook meteen in zijn wiel. Nog twee andere sterkere fietsers konden de jump maken, maar ongeveer 10 anderen stonden er enkel naar te kijken. Hierdoor kon ik toch met een goed gevoel als 38ste wisselen. Bedankt Steven! Die twee anderen die mee ontsnapten zijn me na de finish nog komen bedanken voor de animo.
Het lopen ging me in Retie niet super af. Ik heb al slechtere dagen gehad, maar echt goed was het niet. Het is de discipline waar ik normaal het meeste volk inhaal. Vandaag beperkte zich dat tot 5 personen om uiteindelijk als 33ste te finishen. Relatief gezien mijn minste resultaat van dit jaar. Naar mijn gevoel had ik beter gedaan. Nadien reed ik hierdoor huiswaarts met een gemengd gevoel. Ik heb blijkbaar toch nog heel wat te leren voor ik deze mooie sport doorgrond heb.