Verslag Lollepotters & Caveman – Bert Van Bogaert

Verslag Lollepotters

De Lollepotters was het einddoel voor de start2triatlon van Beerse. Zo’n 10 atleten hadden zich hiervoor opgegeven en in 10 weken heb ik hen kennis laten maken met de triatlonsport. Oorspronkelijk was het de bedoeling om mee als ondersteuning de Lollepotters te doen, nu op de dag zelf had ik er het volste vertrouwen in dat de start2triatleten het allemaal succesvol gingen volbrengen.
Bij de zwemstart heb ik toch even ingehouden om te kijken of alle atleten goed en wel vertrokken waren. Hierbij vertrok ik helemaal achteraan het pak, eens iedereen goed en wel vertrokken was. Begon ik gaandeweg tussen de verschillende zwemmers te slalommen om op te schuiven in de hoop nog enkele atleten te zien. Na zo’n 300m kwam ik vlak achter Sam uit het water, blijkbaar was ik dus een heel grote bende voorbij gezwommen zonder dit goed en wel te beseffen… In de wisselzone loop ik rustig naar mijn fiets om daar Tom tegen te komen die zijn sokken was aan het aandoen. Vooraleer Tom zijn 2de sok goed en wel aan had, kon ik al met mijn fiets aan de hand de wisselzone verlaten. Er is dus nog enige progressiemarge om de wissels van Tom te verbeteren.
Op de fiets zag ik iets verderop 2 eenzaten fietsen en dacht hier ‘even’ naartoe te rijden. Dit pakte evenwel niet zo goed uit en na enkele minuten had ik door dat dit verloren energie zou zijn. Even later kwam een bende fietsers me voorbij en kon ik eenvoudig aanpikken. Op het bochtenwerk of de pittige versnellingen moest ik altijd een gaatje laten, maar door gelijkmatig net iets sneller te rijden dan de groep kon ik mooi weer aansluiten. Op het vliegveld ging het dan hard, achteraan ontstonden er gaten en ik wist dat ik vanuit de laatste positie een tandje bij moest steken om de aansluiting te maken. Op het moment van de aansluiting viel het tempo van de groep wat weg, waardoor ik ongewild naar de kop reed. Jammer genoeg werd er niet goed rondgedraaid waardoor mijn kopbeurten duidelijk langer waren dan de rest en mijn vatje heeft ook grenzen. Niet veel na het vliegveld kwam ik dan opnieuw Sam tegen.  Alleen de laatste meters vlak voor de wisselzone was een ramp, over kiezels en keien denderden we naar T2. Verschillende ‘tiks’, ‘taks, ‘kraks’ kwamen voort uit de fiets, hopelijk zonder al teveel blijvende schade…
In de wisselzone heb ik alles op het gemakje gedaan, het was warm en we moesten nog 4km lopen. Na een ‘rondje’ rond het veld begon de bosloop waarbij ik vrij snel andere atleten begon in te halen. Met een stevig tempo kon ik nog opschuiven naar een 20ste plaats algemeen. Ook kon ik zo zien dat alle atleten van de start2triatlon het uitstekend hebben gedaan en de triatlon tot een goed einde hebben gebracht. Knappe prestaties!

Verslag Caveman

Daags na de lollepotters, allee ’t is te zeggen zo’n 13u later, stond ik aan de start van de 2de wedstrijd van hetzelfde weekend. De Caveman-triatlon in Riemst voor de 2de maal georganiseerd door Sport-Events. De uitdaging van de dag 1350m zwemmen, 55km fietsen en 13km lopen met een stukje doorheen grotten. De voorbereiding was niet echt ideaal, maar wou vooral van de wedstrijd genieten. Zoals bij menige organisaties van sportevents waren er te weinig “dixi’s” voorzien, zo konden we voor de start nog een 20 à 25 minuten aanschuiven om nog ‘even’ naar het wc te gaan.
Met nog 10 minuten voor de effectieve start kon ik dan mijn wetsuit beginnen aandoen. Stress had ik niet, maar er zat wel een beetje haast bij… Na het startsignaal zat ik vrij snel in een comfortabele positie om alleen te zwemmen. Nog voor het bereiken van de eerste boei (zo’n 600m verderop) waren we al in het pak van de dames aan het ploeteren die zo’n 5 min eerder waren vertrokken. Wat ik wel verdacht vond is dat er sporadisch witte badmutsen (mijn categorie) alsook gele badmutsen (categorie die na ons vertrokken) nagenoeg als stilliggende objecten werden gepasseerd, duidend op het feit dat dit niet zo’n sterke zwemmers waren én toch zwommen zij voor mij… Als 9de kwam ik dan opnieuw aan wel, met zo’n 2.5min achterstand op de 1ste zwemmer. In een tijd van 20min37s was ook de afstand eerder iets van een 1500m…
Na een relatieve snelle wissel konden we naar boven slingeren om dan dezelfde lus 3x te doen. De eerste lus ging vlotjes en kon ik zonder echt in het rood te gaan goed tempo maken en iets meer trappen dan de vooropgestelde wattages, maar na de 2de keer slingerberg voelde ik dat het ‘vatje’ nog niet volledig gevuld was om de prestatie te blijven doorzetten. Ondertussen begon de temperatuur ook al aardig op te lopen. Bij de 3de ronde moest ik toegeven dat er niet echt veel ‘poejer’ in de benen zat. Eindtijd van het fietsen (1u39m11) was dus ook niet zo spectaculair…
Het lopen begon onmiddellijk met ‘een tocht door het donker’, zonder daglicht, zonder kunstmatige verlichting enkel met een spoor aan fluolichtjes moesten we zo’n 300m diep in de grot, keerpunt maken en 300m terug. Aan het keerpunt stond iemand vol goede moede met een hoofdlampje aan te geven dat daar het keerpunt was. Het was toch altijd even schrikken hoe warm het wel was als je uit die koele grot kwam. Verder was het loopparcours uitdagend, maar wel leuk. Het enige nadeel is dat er pas op het einde van de loopronde één tafeltje stond met slechts 2 helpende handen om te bevoorraden… Met temperaturen van om en bij de 30 graden, zou je toch iets meer rehydratie van de organisatie verwachten. Maarja, uiteindelijk had ik 2 rondjes gedaan en gaf mijn garmin aan dat ik nog maar zo’n 7km had gelopen, waarbij ik begon te twijfelen of het inderdaad 3 ronden waren of eerder 4 rondjes? Nu bij het ingaan van de 4de keer grot in de 3de ronde zag ik op mijn garmin 10.30km staan, liep ik bijna voorbij het keerpunt in de grot (want het koplampje van de vrijwilligers was nog maar een schim van in het begin) en bij het uitlopen stond mijn garmin nog steeds op 10.30km… De reden van de ‘korte’ lusjes was dus gevonden 😊. 52m26s was mijn uiteindelijke looptijd en dat bracht mijn eindtijd op 2u53m09s, goed voor een 31ste plaats.