Verslag Leuven – Tim Baelus

Leuven – 21 mei

In tegenstelling tot andere jaren, heb ik mijn voorbereiding dit jaar wat professioneler aangepakt. Het nattevingerwerk van vroeger heb ik achterwege gelaten, in de plaats kwam een heuse topcoach, Bert Van Bogaert. De hele winter en het voorjaar heb ik dus schema’s gekregen die ik nauwgezet heb proberen af te werken. Met slechts een paar pijntjes hier en daar is de voorbereiding redelijk goed verlopen.
Na deze goede winter en net terug van een trainingsstage in Mallorca, stond ik rustig aan de start van de 1/2 triatlon van Leuven. Waar ik op voorhand het meeste schrik voor had, was het weer. De triatlon van Leuven heeft zijn reputatie daarin niet mee, maar wonder boven wonder was het een prachtige, zelfs warme dag. Zo heb ik mijn wedstrijden het liefst: droog en warm.
De zwemstart was redelijk beschaafd en ik vond meteen een goed tempo. Ik nestelde me in iemand zijn voeten en ging vlot mee. Bij de tweede boei zag ik dat er een klein gaatje begon te vallen met de kop van de wedstrijd, maar het was te laat om het gat nog te dichten. Ik heb me dan op kop van het achtervolgende groepje gelegd om het tempo hoog te houden en het verschil te beperken. Na 25’41” kwam ik als 8ste aan wal, met vooral een goed gevoel. Na wat geklungel in de wisselzone (wetsuit ging niet uit, nummer vergeten aan te doen) kon ik aan het fietsen begin.
Ik voelde echter al meteen dat ik geen fantastische benen had. Vermoedelijk zaten de vele kilometers die ik tijdens mijn trainingsstage in Mallorca had afgehaspeld nog in mijn benen. Na de aanloopstrook en driekwart ronde alleen te rijden, kwamen ploegmaat Niels en hardrijder Hans Verbist aansluiten.
Samen hebben we het resterend gedeelte van de 83 km afgewerkt, uiteraard op reglementaire afstand en iedereen een deel van het kopwerk. Tegen het einde van de fietsproef begonnen mijn benen wat beter aan te voelen. Ik had zin in het lopen.
In T2 heb ik weer tijd genomen om sokken aan te doen. Bovendien had ik er voor gekozen om geen wedstrijdschoenen met triatlonveters aan te doen, maar mijn gewone trainingsschoenen. De schrik om last te krijgen van de knieën zit er toch nog wat in. Hierdoor was mijn wissel iets trager, maar ik kon de achterstand toch beperken. Het lopen voelde meteen goed aan en kon een goed tempo ontwikkelen. Ik begon al snel wat atleten in te halen en had de eerste 18km niet het gevoel dat ik veel verzwakte. De laatste twee kilometer waren iets lastiger, maar ik heb uiteindelijk toch nog goed stand kunnen houden. Tijdens de wedstrijd was ik het overzicht van de koplopers een beetje uit het oog verloren en tot mijn verrassing kwam ik als 5de over de streep. Eén van mijn beste prestaties ooit. Bovendien had ik de 2de snelste looptijd. Ik legde de 20km af in 1u18min31 ofwel 3’54/km. Dit geeft me veel vertrouwen voor de volgende wedstrijden.
Volgende afspraak is de 1/4 triatlon van Meer, die als trainingswedstrijd staat ingepland.