Verslag Leuven – Tim Baelus

Leuven – 20 mei

Na de geslaagde wedstrijd in Gran Canaria, zat mijn vertrouwen goed. De trainingen gingen vlot en ik had zin om een wedstrijd over de halve afstand te doen. Helaas sloeg twee weken voor de wedstrijd het noodlot toe. Een virale infectie, gecombineerd met een maagontsteking, zorgde er voor dat ik een hele week niet kon trainen en daardoor dus cruciale trainingen miste. Bovendien was ik zo ziek dat ik een week lang op de zetel gelegen heb en niet heb kunnen eten. Het gevolg: 4kg lichaamsgewicht kwijt en me zo zwak voelen als een te lang gekookte spaghettipier.
Een week voor de wedstrijd heb ik de trainingen kunnen hervatten, maar ik voelde dat mijn goede conditie als sneeuw voor de zon verdwenen was. Zo stond ik dus een beetje onzeker aan de start van de halve triatlon in Leuven. Gelukkig was het fantastisch weer, dus dat zou het afzien wat draaglijker maken.
De zwemstart verliep redelijk rustig en ik kon me snel in een groepje rond de 10de plaats nestelen. Ik voelde al snel dat mijn armen niet mee konden en dat het een lang zwemonderdeel zou worden. En inderdaad, de tweede ronde begon ik stelselmatig plaatsen te verliezen en ontbrak het me aan kracht en doorzettingsvermogen om dit verlies terug goed te maken. Uiteindelijk kwam ik na 27 minuten en 12 seconden aan wal, op een 16de plaats. Dit is maar liefst anderhalve minuut trager dan vorig jaar.
T1 verliep traag, ik kreeg mijn wetsuit niet goed uit en tot overmaat van ramp schoot mijn linkerbeen vol krampen toen ik op mijn fiets sprong. Ik moest stoppen om te stretchen, maar gelukkig verdween de kramp al snel. Tijdens het fietsonderdeel stond de wind het grootste deel van de tijd relatief gunstig. Een aantal concurrenten passeerden me, tot ik na de eerste ronde in een groepje terecht kwam waar ik me kon handhaven. Mijn benen voelden goed aan en ik vond het fietsonderdeel zelfs leuk! Na 2u13 fietsen zat het fietsonderdeel er op. Dat is ongeveer 1.5 minuut sneller dan vorig jaar en hier kan ik dus tevreden mee zijn.
Het lopen, klassiek mijn beste onderdeel, verliep helaas niet zo vlot als ik had verwacht. Vanaf de eerste meters kreeg ik steken (wat ik vroeger nooit had, maar sinds de maagontsteking bijna elke training last van krijg) en kon geen snelheid ontwikkelen. Tijdens de tweede ronde heb ik ook een minuut stil gestaan om te stretchen door een kramp die in mijn benen schoot. Vanaf kilometer 14 begonnen mijn benen ook heel zwaar aan te voelen. Kortom, een looponderdeel om snel te vergeten. Ik deed 1u23 over de afsluitende 20km, wat meer dan 5 minuten trager is dan vorig jaar. In totaal werd ik 16de.
Samengevat, het is een wedstrijd om snel te vergeten. Gelukkig is het duidelijk dat mijn ziekte de oorzaak is van deze mindere prestatie. Hopelijk ben ik voldoende hersteld tegen de volgende wedstrijd, de ¼ triatlon van Meer.