Verslag Kapelle-op-den-bos – Tim Baelus

Kappelle-op-den-bos
21 juli

Met het oog op de Ironman in Vichy, op 25 augustus, had ik me voorgenomen om nog een laatste voorbereidingswedstrijd te doen om de spieren nog eens te laten weten hoe het voelt om diep te gaan tijdens de drie sporten van een triatlon. Idealiter had de wedstrijd een weekje later gelegen, maar bij gebrek aan niet-stayer wedstrijden tijdens dat weekend, stond ik op 21 juli aan de start van de kwarttriatlon van Kapelle-Op-Den-Bos.

Toen ik me inschreef, had ik nog niet door dat deze wedstrijd midden in mijn zwaarste trainingsblok voor Vichy zou liggen. Met een stevig lang trainingsweekend in de Vogezen de week voordien, een lange, zware looptraining op vrijdag en een fietstraining van 150km op zaterdag, was de frisheid redelijk ver weg. Toch voelde ik me goed en had er zin in.

Helaas ging het bij het zwemmen volledig mis. Bij de start raakte ik serieus gekneld in het gewoel en zag een grote groep van me wegzwemmen. Normaal gezien heb ik tijdens het zwemnummer de indruk dat er veel mensen voor mij liggen, maar bij aankomst blijken dat er altijd slechts een tiental te zijn. Nu lag er een grote groep voor mij en bij aankomst bleken het er een twintigtal te zijn. Met een 24ste plaats na het zwemmen moet dit zowat mijn slechtste zwemnummer ooit zijn geweest. Nochtans had ik de dag voordien een openwater zwemtraining afgewerkt en toen voelden mijn armen goed aan. Het zal nu kwestie zijn om mijn zwemniveau terug op peil te krijgen, zodat ik in Vichy niet te veel verlies.

Foto: Marc Fourmous

Na een trage wissel kon ik het fietsonderdeel aanvatten. Hier voelde ik al snel dat de fietstraining van een dag eerder nog in mijn benen zat. Bovendien stond er redelijk veel wind en telde het parcours toch een aantal bochten, wat niet meteen mijn sterkste kant is. In de eerste ronde zijn nog twee concurrenten me voorbijgefietst, maar ik kon niet aanklampen na de bochten. In de tweede ronde heb ik nog een paar voorgangers kunnen inhalen. Als 20ste kwam ik in de wisselzone.

Foto: Marc Fourmous

Het lopen voelde al meteen heel wat beter dan de twee eerdere onderdelen. De eerste ronde was wat aftasten hoe snel ik kon en mocht lopen. Vanaf de tweede ronde kon ik stelselmatig versnellen en nog wat tegenstanders inhalen. Met 3:34/km over de 9km ben ik tevreden, zeker na zo’n zware trainingsperiode. Uiteindelijk kwam ik als 12de over de finish.

Vanaf nu doe ik geen wedstrijden meer en zal ik enkel nog maar trainen met het oog op het doel van het seizoen, een goede prestatie op Ironman Vichy.