Verslag Hel – Mario Jansens

Kasterlee – 17 december

Voor velen D-day en afsluiter van een sportief jaar. Dit jaar beloofde het een pittige editie te worden met grootste reden, aanpassing van het fiets gedeelte, dat zorgde voor een paar extra kilometers en de regen van de laatste weken had er zeker geen goed aan gedaan, veel slijk dus. Zondag morgen om 5u liep de wekker af om toch op tijd te kunnen eten en iedereen die mee moest te gaan oppikken, we waren namelijk met 3 man: ik, Ward en Nick die samen afzakte naar de hel om deel te nemen.
Eens ter plaatse aangekomen konden we ons stilaan voorbereiden op de wedstrijd, het beloofde een zware editie te worden, door modder en spekgladde wegen waar we de eerste 15km over moesten lopen. Ons eerste punt welke kledij aandoen en wat allemaal klaar leggen in de wisselzone. Dat was met momenten wel lachen, maar we kregen het wel klaar dat alles op een deftige manier binnen onze ruimte bleef liggen want zo heel veel plaats krijg je niet. Nu het laatste eten en drinken binnen proppen en op naar de start, de innerlijke stress onder controle houden 😉 (heb hier geen last van). Vlak voor de start werd ons mede gedeeld dat er over het ganse parcours zout was gestrooid tegen de ijzel. Dus we konden gerust starten, eens het startschot gegeven en we een halve kilometer verder waren bleek de weg toch een ijspiste te zijn en zijn we er met een 350 vertrekkende deelnemers over gegaan zonder ongelukken of valpartijen, naarmate we verder liepen viel het allemaal mee op een paar plaatsen na maar daar kon je makkelijk naast de ijzel lopen, enkel op het einde van de loopronde was nog een stuk spiegelglad maar daar stonden dan mensen om je te verwittigen. Zo kwam ik na mijn eerste loopronde (15km) op 1u en 06 min binnen.
Nu op naar de fiets wat men sterkste onderdeel is en had mezelf voorgenomen om hierin zeker niet voluit te gaan aangezien het 120km was. Eens op de fiets bleek dat de verharde wegen er toch vrij glad bij lagen door de ijzel en moesten zo toch wel opletten om valpartijen te vermijden. Naarmate de wedstrijd vorderde werd het overal beter en verdween de ijzel. In het bos lag het er redelijk natjes bij, met gevolg dat het hier en daar wel schoof door het slijk dat overvloedig aanwezig was. Ik vond het wel een geslaagde omloop en toch wel redelijk zwaar met de pittige hellingen die er in lagen en natuurlijk die 115 km dat is constant doseren en nergens over je eigen limiet gaan. Ik legde deze 115 km af zonder problemen in 5u 29min en nu op naar de laatste 30 km lopen.
Rustig naar de wissel nog wat eten iets droog aandoen en terug weg. Van deze laatste run had ik het meeste schrik, omdat ik daar vorig jaar de man met de hamer had ontmoet, het was nu de bedoeling deze 30 km rustig uit te lopen en geregeld een stukje te gaan om zo te kunnen drinken. Over deze laatste 30 km heb ik wel 2u 55min gedaan maar ben redelijk fris aangekomen in een toch wel zware editie van de hel.
Mijn missie was geslaagd en deze was van de eerste tot de laatste minuut genieten van deze hel.
Uiteindelijk kwam ik als 65e over de rode loper in een eindtijd van 9u 41 min.
Dit was mijn afsluiter van een toch wel gevuld 2017, nu op naar 2018 met een grote ;-).