Verslag ‘dubbel’ – Sam Van Gerwen

Op  23 juni had ik gepland om aan de Hetric Swimchalleng deel te nemen. Een zwemwedstrijd van 3,8Km in het kanaal Bocholt-Herentals in Geel. Er was maar één probleem, die dag werd ook Herentals-Tielen georganiseerd. Een loopwedstrijd van 14Km waar ik normaal ook elk jaar aan deelneem. In deze wedstrijd neem je de trein van Tielen naar Herentals om dan over de zanderige heuvels van de Kempische slapende reus terug te lopen naar Tielen.

Onder het motto, kiezen is verliezen, daagde Bert me dan maar uit om die dag aan beide wedstrijden deel te nemen. Blijkbaar waren we niet de enige en hadden ook Simon en Tim dezelfde wedstrijdcombo in gedachten. De zwemwedstrijd vond plaats in de voormiddag. Als iemand anders ons in zou schrijven en we niet te lang bleven staan aan de finish in Geel, dan hadden we een klein uur om naar het treinstation van Tielen te rijden en daar voor 13 uur te geraken.

Hetric Swim Challenge

Mijn doel voor de zwemwedstrijd was om eens te kijken of ik zo’n afstand al zwemmend aankan en mezelf eens te testen hoe ik dat het beste indeel. Aangezien het geen officiële wedstijd was mocht er met wetsuit gezwommen worden. Om niet te hard af te gaan, koos ik toch maar om te zwemmen met pak. Ook al was het die dag een onaangename 30°C. Als voorbereiding had ik de weken voordien mijn wekelijkse volume aan zwemtrainingen wat verhoogd.

Bij de start stonden de meesten hard te zweten in wetsuit en wilden ze allemaal liefst zo snel mogelijk het water in duiken. Er werd gezwommen richting Herentals, na 1,9km gedraaid rond een stinkende boot om dan terug richting Geel te zwemmen. Na 20 minuten zwemmen kwam mijn chip los te zitten aan mijn voet. Aangezien ik dacht alleen in de achterhoede te zwemmen, draaide ik me op mijn rug om mijn chip terug vaster te zetten. Nietsvermoedend was ik echter kop aan het trekken voor een groep van 10 personen en zwommen deze met gevolg allen letterlijk over mij heen. Na 1,9Km stond plots de boot daar. Ik was al blij dat deze afstand me al goed afging en besloot om een tandje bij te steken. Ik eindigde na 1 uur en 8 minuten op een 55ste plaats op 105 deelnemers. Met een gemiddelde van 1’45”/100m was ik zeker tevreden. Ik vermoed dat dit wel mijn plek is. Aan de finish hadden we niet teveel tijd want we moesten ons al klaar maken om door te rijden naar Tielen. Onderweg snel een recupshake en 3 boterhammen met confituur om de suikers weer aan te vullen.

Herentals-Tielen

In Tielen aangekomen hadden we nog ruim 20 minuten. We konden zelfs nog onze nummers oppikken bij Jolien en onder begeleiding van de fanfare terug naar het station gebracht worden. Op de trein had ik al door dat er voor mij deze middag geen snelle tijd inzat. Mijn meest energie lag nog in het kanaal ergens tussen Geel en Herentals en bovendien deed de hoge temperatuur en het heuvelachtige parcours er ook geen goed aan. Een deftig opwarming liet ik dan ook maar voor wat het was. Op 3km na de start werd mijn vermoedens bevestigd doordat ik plots hard plafonneerde  op nog maar de tweede van acht hellingen. Bij de tweede bevoorrading moest ik zelfs even stoppen om eens goed bij te tanken. Vele mensen langs het parcours hadden gelukkig hun tuinslang bovengehaald. Ik durf te zeggen dat ik geen enkele gemist heb. Bijna 5 minuten trager dan vorig jaar kwam ik uiteindelijk over de finish met een tijd van 1u en 6 minuten. Dat was dat nog 23ste plaats op 197 deelnemers. Een beter resultaat dan het zwemmen kunnen we wel stellen, toch was ik hier minder tevreden mee.

Volgend jaar valt er misschien toch meer te winnen door een van beide wedstrijden te kiezen.